Feelings when you do not blog

It has been a long time- five months to be exact, since the last time I posted here on my blog. Then upon waking up this morning I just realized that I have been so selfish about some of my thoughts because I am not sharing them to anyone such as to the readers of my blog.

There are feelings that a blogger feels when he or she is not blogging, according to my self-centered monitoring scheme. Such feelings include sadness. A blogger feels sad whenever he has an idea that he should have blogged but he didn't. Sadness, due to the fact that he cannot share his ideas to his readers. There is this scenario that when a blogger feels an urge to post something and because he cannot do so he feels exhausted and sad all at the same time. Blogging is like an extension of one's self already and that even a single and short post can put a smile to a blogger's face already.

I don't know if this is also felt by some blogger because as of now this is what I am feeling. Sadness due to inability to blog anymore due to time constraint. Other social media platform such as Facebook and the micro blogging site Twitter serve as a blogger's resort when he or she cannot blog.

What other feelings do you feel when you do not blog? Share it here now.

Personal na Espasyo sa Pangmadlang Midyum

Ang blog ay isang personal na espasyo ng mga nasa isip o iniisip ng isang tao, subalit ito rin ay espasyo upang ikawala ang mga nararamdaman ng nagsusulat. Naniniwala ako na ang mga blog ay espasyo ng pag-alaala sa mga masasaya at ganoon din ng mga malulungkot na pagkakataon kaya ito ay ating isinusulat at ibinabahagi sa ating personal na espasyo- ang ating blog site. Matagal akong hindi nakapag-blog at aaminin kong sa bawat pagkakataong ninanais kong makapagsulat ay siya namang panahong inaatake ako ng aking katamaran.

Sa taong ito, ang blog entry na ito ang siyang unang entry ko sa aking personal na espasyo sa isang alternatibong midya na naka-direkta sa pangmadlang espasyo, ang Web o ang Internet. Masayang malamang sa lawak ng mundong virtual ay mayroon pa ring mga taong nagtitiyagang malaman ang iyong saloobin o naiisip ukol sa ilang isyu sa lipunan, maging ito nga ay pang-lipunang sakop o pang-personal na daing lamang.

Para sa bumabasa nito, mabuhay ka! At para sa may-akda ng entry na ito, nawa'y sikapin mo pang mas mapaunlad ang blog na ito sa simleng pagta-type ng mga saloobin o opinyong nais mong ikawala mula sa iyong isipan o damdamin.